၁၈၇၆–၁၈၇၈
မြန်မာနိုင်ငံ၏
အလှည့်အပြောင်းကာလ

နိုင်ငံရေး

မန္တလေးနန်းတော်သည် အုပ်ချုပ်ရေးဗဟိုဖြစ်သော်လည်း တော်ဝင်မိသားစု၊ ဝန်ကြီးများ၊ ဒေသအုပ်ချုပ်သူများနှင့် ရှမ်းစော်ဘွားများအကြား အာဏာဖြန့်ကျက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ခေတ်မီရေး

မင်းတုန်းမင်းသည် အုပ်ချုပ်ရေး၊ အခွန်၊ စက်မှု၊ ကုန်သွယ်ရေးနှင့် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို စမ်းသပ်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

စီးပွားရေးဖိအား

ပင်လယ်ထွက်ပေါက်နှင့် ရန်ကုန်ဆိပ်ကမ်းတို့သည် ဗြိတိသျှလက်အောက်ရောက်နေသောကြောင့် အထက်မြန်မာပြည်၏ နိုင်ငံတကာကုန်သွယ်မှုမှာ ဗြိတိသျှနယ်မြေအပေါ် ပိုမိုမှီခိုလာသည်။

India

Great Famine of 1876–1878

The El Niño severely suppressed the Southwest Monsoon for consecutive years. The drought struck the Deccan Plateau and South India exceptionally hard, resulting in an estimated 5.5 to 10 million deaths.

China

Northern Chinese Famine of 1876–1879

Northern China endured a catastrophic three-year drought. Provinces such as Shanxi, Shaanxi, and Henan saw total crop failures, leading to the deaths of 9 to 13 million people.

Southeast Asia

Drought across the western Pacific

Shifting ocean temperatures pushed moisture away from the western Pacific, causing intense droughts across the Dutch East Indies (modern-day Indonesia) and the Philippines. This devastated regional rice harvests and cash crop agriculture.

မင်းတုန်းမင်း

ဗြိတိသျှနှင့် ထိပ်တိုက်မတွေ့ဘဲ ကျန်ရှိနေသည့် လွတ်လပ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဥရောပနိုင်ငံများနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး တိုးချဲ့ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။

သီပေါမင်း

ထီးနန်းတက်ချိန်တွင် အသက် ၂၀ ဝန်းကျင်သာရှိပြီး အုပ်ချုပ်ရေးအတွေ့အကြုံနည်းသည်။ သူ့လက်ထက်တွင် နန်းတွင်းပဋိပက္ခနှင့် ဗြိတိသျှဖိအား နှစ်မျိုးလုံး ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ဗြိတိသျှစိတ်ဝင်စားမှု

မြန်မာဈေးကွက်၊ ကျွန်းသစ်၊ သဘာဝသယံဇာတ၊ ဧရာဝတီလမ်းကြောင်းနှင့် ယူနန်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် ကုန်သွယ်လမ်းကြောင်းများသည် ဗြိတိသျှအတွက် အရေးကြီးလာသည်။